Σύντομη ιστορία

Ωρα 4:30 το πρωί. Ο Ιάσωνας μπήκε στο αυτοκίνητο. Άναψε τσιγάρο, το ραδιόφωνο, το αυτοκίνητο και το φως του σπιτιού του με μια κίνηση.
"Είμαι και γαμώ" σκέφτηκε και έβαλε όπισθεν.
Ήταν λάθος. Έπρεπε να πάει μπρος και όμως πήγαινε πίσω. Ήθελε να πάει μπρος και όμως πήγαινε πίσω. Προσπάθησε να αλλάξειτην κατάσταση μα δεν μπορούσε. Ήταν μονόδρομος.
"Θέλωνα πάω μπρος και δεν μπορώ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ!!!"
Σκέφτηκε τι θα μπορούσε να κάνει. Ευτυχώς ήταν εξοχή. Σταμάτησε το αμάξι. Κατέβηκε. Έβγαλε ένα φτυάρι απο το πορτ μπαγκαζ, έφτυσε τα χέρια του, έσκαψε έναν λάκκο και... οποία έκπληξις, έθαψε το φτυάρι.
Και τότε κατάλαβε.
-Δεν είμαι καλά, είπε, καλύτερα να κοιμηθώ, συνέχισε την άρτια δημιουργηθείσα σκέψη του.
Και κοιμήθηκε.
Ξύπνησε 5 λεπτά πριν και είδε τον εαυτό του να σκάβει.
Τον πλησίασε με φόβο για το άγνωστο και του είπε:
-Ψιτ, μεγάλε, να μου πω.
-Πες σου.
Τον συμπάθησε. Και ο ένας και ο ίδιος.
-Μην θάψω το φτυάρι, θα κάνω μαλακία.
-Καλά αλλά γιατί?
-Γιατί σε 5 λεπτά θα κοιμάμαι και θα κρυώνω.
-Δίκιο έχω.
Και τότε κατάλαβε. Έβαλε το φτυάρι στο αμάξι, το οποίο και κλείδωσε με μια αριστερόστροφη δεξιοτεχνική κίνηση, έβγαλε τα κλειδιά του σπιτιού του και δέκα βήματα ένα αλματάκι και δυο μπινελίκια μετά μπήκε στο σπίτι του. Έβαλε φαί στην γιαγιά του, φίλησε τον σκύλο του στοργικά στο μέτωπο, και πήγε για ύπνο. Στο πατάρι.
Ξύπνησε 10 λεπτά πριν και είδε τον εαυτό του να τα λέει με την πάρτη του. Πήγε προς το μέρος του.
-Ρε παιδιά, κατόπιν ωρίμου μα ουχί, προς θεού, παραγινομένου σκέψεως κατέληξα στο εξής, κατα τα φαινόμενα ασφαλές συμπέρασμα. Έχω χάσει τον εαυτό μου.
-Ψάξε κάπου πάνω σου θα είναι.
Σιωπή. Βλέμματα αγωνίας. Ανάσα που επιτάχυνε στιγμιαία για να επιβραδύνει ξανά. Κροτάλισμα δοντιών.
Σοβάρεψε.
-Τι μου συνέβη?
Σκέφτηκε και τότε κατάλαβα. Αυτή η ιστορία πρέπει να τελειώσει. Και τελείωσε.
Κάνα τεταρτάκι πριν.

'Αει στη..

Ο Χρήστος γύρισε και μύριζε σαν ασβός. "Τι είναι αυτά που μου τυχαίνουν" αναρωτήθηκε και μετά απο μια σειρά τυχαιοτήτων κατέληξε να αγγίζει με την άκρη των οπισθίων του τον καναπέ.
Το μένος με το οποίο αντιμετώπισε τον θερμοσίφωνα ήταν απερίγραπτο και σίγουρα μη επαναλήψιμο. "Δεν είναι και λίγο να πίνεις καφέ με Τουαρέγκ μέσα στην έρημο" σκέφτηκε και γέμισε την μπανιέρα.
Λίγα λεπτα αργότερα ήταν ένα ανθρώπινο τσαι με γεύση καυσαέριο. Όταν αναγνώρισε την κατάστασή του βγήκε επιμελώς απο το νερό, προσέχοντας να μην πιτσιλίσει, τύλιξε το "κορδόνι" του γύρω του και πετάχτηκε στον κάδο.
Και αυτό ήταν νίκη.

Αν όχι τώρα πότε; Αν όχι εσύ ποιός;

Αφού το ξέρεις, ρόδα είναι και γυρίζει και αν γυρίσει ο τροχός θα γυρίσει και ο φτωχός, γιατί κάλλιο πέντε και στο χέρι παρά δέκα και καρτέρι καθώς επίσης κάλλιο γαϊδουρόδενε παρά γαϊδουρογύρευε. Και τελικά ίσως έτσι να είναι, ίσως και όχι γιατί χωριό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει, και μην αφήνεις για αύριο αυτό που μπορείς να κάνεις σήμερα, αφού χθες ήταν νωρίς, αύριο θα είναι αργά, σήμερα είναι η ώρα.

3 thoughts - einsturzende neubauten

first,
i thought:
the advent of the iron age
made the elongation of the male sex unavoidable
and its main aim
the penetration
the knife, the sword, the spear
second,
i thought:
gunpowder, firearms
the main aim shifted
to ejaculation
and - bombs:
the mystification of the orgasm
third,
i think:
simulation
through screen or helmet
makes this
pornography

Άλγεβρα

Α(x) - βΑ(x) ξεΦ(ω)niΣε h Σh(n)A(r)tnση
+ εΣκυψ(e) π(=3.14)Α(ν)Ω Α(π=3.14)0 t.0 Πρ(0)β(λ)ημ(α)

Κοσμική σιέστα κάτω απο το σομπρέρο

Η ήσυχη πόλη ξαπλώνει στα πόδια μου και οι καλοκαιρινές αμαρτίες μου τρυπάνε το μυαλό. Άραγε να'ναι η ανάγκη για ξεγνοιασιά; Όχι, άλλωστε φοιτητής είμαι (;). Άραγε να'ναι η εξεταστική που με εξωθεί στην ανύπαρκτη σαρκοβόρα αίσθηση του να τα κάνω όλα λαμπόγιαλο; Ή να είναι το άλλο; Το ότι φεύγω απο την πόλη που ορθοπόδησα. Ε και; Στα ..... μου. Καλύτερα.
Μάλλον δεν είναι αυτό.Μάλλον φταίει η εποχή. Θα φτύσω την τηλεόραση μια για πάντα και θα πάω να ξαπλώσω σε καμιά παραλία.
Μαζί με τα βιβλία μου και τις ανάγκες που μήνες τώρα μου καταπίνουν τα Σαββατοκύριακα.

Καθηγητής σου λέει μετά...

Και έρχεται ο κυρ-μαλάκας και μας λέει "Ποιοι είστε όλοι εσείς? δεν σας ξέρω. Η πρόοδος είναι γιάυτούς που παρακολούθησαν. Ματαιώνεται."
Γιατί κυριέ μου σε άδεια αμφιθέατρα έκανες μάθημα?
Επειδή έχεις εσύ, ο ένας μάπας, μνήμη χρυσόψαρου την πληρώνουμε οι φοιτητές?
Κι αυτός που το παρακολούθησε πέρυσι?
Κι αυτός που είναι έβδομο έτος?
Κι αυτός που έχει άλλα πιο σημαντικά μαθήματα να παρακολουθήσει?
Αφού δεν παίρνεις απουσίες. Που το ξέρεις οτι δεν παρακολουθούσε?
Και στην τελική και να παρακολουθούσε σιγά μην τον θυμόσουν! Πρώτη φορά θα ήταν άλλωστε?
Φιλελεύθερος και μαλακίες!
Τέτοια παρτάλια κάνουν κακό όνομα στα πανεπιστήμια.
Και στο κάτω κάτω της γραφής... Ρε καράφλα, τέτοιος λουφαδόρος δεν έχει ξαναπεράσει απο το μαθηματικό.
Πιο πολλές απουσίες έχεις εσύ παρά εμείς. Και τις δικαιολογίες για ασθένειες να τις λες εκεί που τις τρώνε.
ΜΠΑΓΛΑΜΑ

Σαν παλιο καλο κρασι...

Travelling light is the only way to fly...